logo Zielonego info
Z ostatniej chwili:

EGZOTYCZNY RAJ? Łamanie praw człowieka w krajach turystycznych

Rozpoczynające się wakacje skłaniają do poszukiwania miejsca, w którym spędzimy wymarzony urlop. Polscy turyści coraz częściej wybierają zagraniczne kurorty – również w krajach bardzo egzotycznych. Tymczasem rzeczywistość niektórych państw znacznie różni się od atrakcyjnych wizji roztaczanych przez firmy turystyczne. Oprócz palm, słonecznych plaż i bajecznych pejzaży, znaleźć tam możemy obozy karne, izby tortur, niewolniczą pracę, prześladowania.

Chcemy, aby polscy turyści dowiedzieli się czegoś więcej o kraju do którego się wybierają. Tortur, porwań, zabójstw politycznych i prześladowań mniejszości nie zobaczą w kolorowych folderach ani telewizyjnych reklamówkach – mówi Krzysztof Gorczyca z Polskiej Zielonej Sieci – Przemysł turystyczny to obecnie jedna z najdynamiczniej rozwijających się dziedzin gospodarki. Dochody z niej stanowią podstawę budżetów wielu krajów, również tych, które brutalnie i masowo łamią podstawowe prawa człowieka. Pieniądze zagranicznych, w tym polskich, turystów stanowią siłę, z którą muszą liczyć się ich władze. Dochody z turystyki służyć mogą podtrzymaniu autorytarnych i brutalnych reżimów, dlatego spełniając swoje marzenia o egzotycznych wojażach warto pomyśleć o innych. Można przecież przeżyć niezapomniane chwile w miejscach, gdzie szanuje się ludzkie życie i wolność.

Do krajów najliczniej odwiedzanych przez polskich turystów należą m.in. Turcja i Tunezja. W ubiegłym roku wg danych Instytutu Turystyki (www.intur.com.pl) każde z tych państw odwiedziło po ok. 100 tys. Polaków. Popularne są również wyjazdy do Egiptu, coraz więcej osób wyjeżdża także do krajów Azji Południowo-Wschodniej oraz Ameryki Środkowej.

Poniżej prezentujemy wybrane informacje, jakie o niektórych z najpopularniejszych krajów znalazły się w raporcie Amnesty International, światowej organizacji broniącej praw człowieka.

Turcja
Według najnowszego raportu Amnesty International, Turcja jest krajem, w którym powszechnie stosuje się tortury, a w więzieniach przebywa wielu więźniów sumienia. Udokumentowano dziesiątki zabójstw i egzekucji pozasądowych dokonywanych przez funkcjonariuszy bezpieczeństwa. Napływają też ciągłe doniesienia o okrutnym traktowaniu przez policję, gwałtach dokonywanych na zatrzymanych kobietach, w tym działaczkach na rzecz praw obywatelskich. Prawa mniejszości kurdyjskiej wciąż nie są przestrzegane. Tysiące osób trafiły do więzienia tylko za domaganie się kurdyjskich lekcji w szkołach lub słuchanie kurdyjskiej muzyki.

Tunezja
Również w tym kraju, reklamowanym jako “bajkowa kraina wymarzonych wakacji” tortury i okrutne traktowanie występują wg AI na masowa skalę. W więzieniach przebywa setki więźniów sumienia, niektórzy już od 10 lat. Represje i ataki stosuje się wobec opozycjonistów i obrońców praw człowieka. Sprawcy tortur pozostają bezkarni.

Egipt
W 2002 roku tysiące osób podejrzanych o popieranie zakazanych grup islamskich pozostawało pozbawionych wolności bez oskarżenia lub sądu, niektórzy z nich przetrzymywani byli od kilku lat. Inni odbywali wyroki wydane po rażąco nierzetelnych procesach przed sądami wojskowymi. Tortury i znęcanie się nad osobami pozbawionymi wolności wciąż było systematyczne. Co najmniej 48 osób zostało skazanych na śmierć. Każda osoba pozbawiona wolności w Egipcie narażona jest na tortury Policja torturuje również kobiety i dzieci. Torturowani są podejrzani o przestępstwa oraz osoby, które o nic nie oskarżone, które znalazły się w rękach policji.

Według raportu rocznego AI z roku 2002 tortury i nieludzkie traktowanie zatrzymanych przez siły bezpieczeństwa, a także zabójstwa dokonywane przez agentów służb bezpieczeństwa licznie występowały w Argentynie, Dominikanie, Ekwadorze, Gujanie, Wenezueli. W załączeniu przesyłamy szerszy zestaw informacji pochodzących z najnowszego raportu Amnesty International wraz z omówieniem przykładowych przypadków.

Więcej informacji Krzysztof Gorczyca, Polska Zielona Sieć tel. 0604-43-20-02, k.gorczyca@wp.pl

Informacje o łamaniu praw człowieka w ww. krajach Mirella Panek rzeczniczka prasowa Amnesty International e-mail: rzecznik@amnesty.org.pl, tel. 22/ 828 56 77 w godz. 10.00-14.00, 0691 35 79 35, http://www.amnesty.org.pl
……………………………………………………
Kampania “Kupuj odpowiedzialnie” prowadzona jest przez organizacje
skupione w Polskiej Zielonej Sieci pod hasłem “Twoje pieniądze kształtują świat”. Jej celem jest uświadomienie polskim konsumentom wpływu ich codziennych decyzji na stan środowiska, przestrzeganie praw człowieka czy traktowanie zwierząt. http://www.ekonsument.pl

PRZEJAWY ŁAMANIA PRAW CZŁOWIEKA W WYBRANYCH KRAJACH LICZNIE ODWIEDZANYCH PRZEZ TURYSTÓW Z POLSKI

Poniższe informacje zaczerpnięto z Raportu Rocznego Amnesty International 2003. Dane dotyczą sytuacji w roku 2002.

Więcej informacji w internecie pod adresem:
www.amnesty.org.pl/raport/
Pełna wersja raportu w języku angielskim znajduje się pod adresem www.web.amnesty.org/report2003/index-eng

TURCJA
Długie piaszczyste plaże, lazurowoniebieskie morze i potężne góry zachęcają do spędzenia tu urlopu! (strona www jednej z agencji turystycznych).

Wielu więźniów sumienia poddawano nieuczciwym procesom i więziono, szczególnie za wyrażanie opinii nt. kwestii kurdyjskiej lub więzień o zaostrzonym rygorze, jak również za głoszenie poglądów islamistycznych. Powszechne pozostają tortury w aresztach policyjnych, systematycznie stosowane na posterunkach policyjnych na południowym wschodzie kraju. Winnych rzadko pociąga się do odpowiedzialności. Udokumentowano dziesiątki zabójstw dokonanych przez funkcjonariuszy bezpieczeństwa; niektóre z nich mogły być pozasądowymi egzekucjami.

Nadal pojawiają się doniesienia o torturach, z wyraźnym wzrostem użycia metod tortur nie pozostawiających widocznych śladów na ciele. Aresztowanych nadal poddaje się elektrowstrząsom, podwieszaniu za ramiona i torturze znanej jako falaka (bicie podeszw stóp). Do innych regularnie dokumentowanych metod tortur i maltretowania należą: dotkliwe pobicia, wykorzystywanie seksualne, oblewanie zimną wodą pod ciśnieniem, obnażanie podczas przesłuchiwania, grożenie śmiercią i gwałtem, inne tortury psychologiczne i uniemożliwianie snu, jedzenia, picia i korzystania z toalety. Wedle doniesień, kobiety i dziewczęta zabrane do aresztów były często wykorzystywane seksualnie i straszone gwałtem. Pewną liczbę kobiet zgwałcono.

Wśród ofiar były osoby oskarżane o działalność prokurdyjską, islamistyczną lub lewicową, oraz ci, którzy ubiegali się o edukację w języku kurdyjskim. Inni byli zatrzymani w związku z podejrzeniami o przestępstwa kryminalne, albo po prostu dlatego, że nie usłuchali rozkazów funkcjonariuszy bezpieczeństwa. Osoby podejrzane o kradzieże i włamania – wśród nich wiele dzieci – były regularnie bite w aresztach.

Tekin Demir (m) został aresztowany wraz ze swym synem w ich domu o 5-ej rano 3 kwietnia, w związku z podejrzeniem o wspieranie nielegalnej organizacji. W areszcie zalepiono Tekinowi Demirowi oczy, obnażono go, poddawano elektrowstrząsom, oblewano zimną woda z węża, bito, zastraszano, wyrwano mu włosy i wąsy i poparzono mu palce wrzątkiem

Bezkarność

Ofiary tortur, które usiłowały wnieść swe zażalenia do sądów, wciąż spotykają się z drastycznymi nieprawidłowościami. Aresztantom często zasłania się oczy, co uniemożliwia rozpoznanie torturujących. Medyczne dowody tortur często odrzucano, a lekarze, którzy dokumentowali tortury, często byli zastraszani. Zastraszenie ofiar i świadków oraz ogólny klimat lęku także przyczyniały się do bezkarności, w czym udział ma także niechęć prokuratorów do kontrolowania postępowania funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa. Zeznania wymuszone torturami uwzględniano w sądach, a sędziowie często odmawiali dochodzenia w sprawie doniesień o torturach

Prawa mniejszości

Władze nie zezwoliły na żadne lekcje po kurdyjsku, a tysiące osób aresztowano za podpisanie petycji proszących o prawo do nauki w języku kurdyjskim. Niektórych aresztowanych torturowano lub maltretowano.

Abdullah Yagan (m) został w lipcu skazany na 45 miesięcy więzienia przez Sąd Bezpieczeństwa Stanu w Diyarbakir za granie kurdyjskiej muzyki pasażerom swego minibusa.

Lokalni obrońcy praw człowieka wciąż spotykają się z zastraszaniem i prześladowaniem

Podczas, gdy znani obrońcy praw człowieka w Turcji, którzy, jak Eren Keskin, poszukują sprawiedliwości dla ofiar tortur seksualnych, liczą kolejne procesy wytaczane im za ich działalność, najwyraźniej nie istnieje wola wymierzenia sprawiedliwości sprawcom tortur.

22-letnia Gülderen Baran była przetrzymywana w kwaterze głównej policji w Istambule w sierpniu 1995. Bito ją, nagą oblewano lodowatą wodą pod ciśnieniem, trzymano z zasłoniętymi oczami, pozbawiano snu, molestowano seksualnie i wielokrotnie podwieszano za ramiona, co skończyło się paraliżem obu rąk.

Gülderen Baran zeznała: “… wciągnęli mnie do środka za włosy … Od tego momentu miałam zasłonięte oczy… rozebrali mnie do naga i zaczęli mnie podwieszać. Podczepili moje ramiona do jakiejś belki i pociągnęli mnie w górę… Trzymali mnie pod strumieniem zimnej wody … Nie dawali mi spać … Całymi dniami podwieszali mnie niezliczoną ilość razy. Bezskutecznie próbowali mnie zgwałcić”

Turcja rozwija swój program tworzenia więzień o zaostrzonym rygorze (tzw. więzienia typu F), gdzie osadzeni trzymani są w izolacji. W 2002 roku budowano 11 kolejnych takich więzień.
http://www.amnesty.org.pl/turcja

TUNEZJA

“Tunezja to bajkowy świat Orientu połączony z europejskim komfortem.(…) niezapomniane wakacje w kolorach błękitu i bieli” (strona internetowa jednej z agencji turystycznych)

W więzieniach pozostawały setki więźniów politycznych, większość z nich stanowili więźniowie sumienia. Wielu z nich przebywało w więzieniach więcej niż 10 lat po nierzetelnych procesach. Więźniowie polityczni zwolnieni w tym roku i w latach zeszłych wciąż są poddawani środkom administracyjnym, niektórym z nich są arbitralnie ogranicza się ich prawa W ciągu 2002 roku po nierzetelnych procesach uwięziono pewną liczbę opozycjonistów Niektórzy z nich mieszkali za granicą i zostali aresztowani po powrocie do Tunezji. Władze wciąż ograniczały dostęp do informacji i technologii komunikacyjnych. Donoszono o stosowaniu tortur i znęcaniu się na posterunkach policji, siedzibach służb bezpieczeństwa i więzieniach. Osoby odpowiedzialne za te czyny generalnie nie były pociągane do odpowiedzialności.

Obrońcy praw człowieka i działacze społeczni

Jak w latach poprzednich obrońcy praw człowieka i działacze na rzecz społeczeństwa obywatelskiego i ich rodziny poddawani byli arbitralnym restrykcjom, atakom ze strony policji Spotkania publiczne były zabronione lub rozpędzane przez policję, linie telefoniczne były przecinane a połączenia internetowe zakłócane. Wielu obrońców praw człowieka i działaczy na rzecz społeczeństwa obywatelskiego poddawanych było kampaniom zniesławiającym w kontrolowanej przez władze prasie.

W czerwcu biura Saidy Akremi i Noureddine Bhiri – prawników zajmujących się prawami człowieka zostały splądrowane przez niezidentyfikowanych napastników, którzy skradli część dokumentów. Incydent zdarzył się parę dni po otrzymaniu ostrzeżenia od policjanta biorącego udział w inwigilacji ich biura, mającej na celu powstrzymanie ich od działalności na rzecz praw człowieka.

Tortury i znęcanie się

Wciąż donoszono o stosowaniu tortur i znęcaniu się nad osobami pozbawionymi wolności zarówno ze względów politycznych jak i kryminalnych. Nic nie wiadomo o żadnym funkcjonariuszu służb bezpieczeństwa pociągniętym do odpowiedzialności za stosowanie tortur. Nie prowadzono śledztw w sprawach o podejrzenia o stosowaniu tortur w roku 2002 i w latach poprzednich.

Śmierć podczas pobytu w więzieniu

W 2002 roku wiele osób zmarło w więzieniu, niektórzy z nich najwidoczniej z powodu zaniedbań w opiece zdrowotnej w więzieniach, niekiedy w związku z protestami głodowymi.

EGIPT

Co najmniej 32 więźniów sumienia zostało skazanych na wyroki ponad siedmiu lat pozbawienia wolności. Tysiące osób podejrzanych o popieranie zakazanych grup islamskich pozostawało pozbawionych wolności bez oskarżenia lub sądu, niektórzy z nich przetrzymywani byli od kilku lat. Inni odbywali wyroki wydane po rażąco nierzetelnych procesach przed sądami wojskowymi. Tortury i znęcanie się nad osobami pozbawionymi wolności wciąż było systematyczne. Co najmniej 48 osób zostało skazanych na śmierć a co na najmniej 17 wykonano egzekucję.

Każda osoba pozbawiona wolności w Egipcie narażona jest na tortury. Policja torturuje ludzi ze wszystkich sfer, w tym również kobiety, dzieci i starców. Torturowani są podejrzani o przestępstwa polityczne, kryminalne oraz osoby, które o nic nie oskarżone, które znalazły się w rękach policji.

Wa’el Tawfiq został aresztowany podczas w Kairze 22 stycznia 2002 roku, jako aktywny działacz Ludowego Egipskiego Komitetu na Rzecz Solidarności z Palestyńską Intifadą Przez dwa dni był on poddawany wstrząsom elektrycznym i innym formom tortur. Zawiązano mu oczy i rozebrano do bielizny, a następnie został otoczony przez czterech funkcjonariuszy, którzy go kopali i bili pięściami. Następnie rażono go prądem w prawy nadgarstek. W ustach umieszczono mu brudną skarpetę a ciało oblano mu lodowatą wodą. Wa’el Tawfiq zdołał zidentyfikować przynajmniej jednego z funkcjonariuszy torturujących go i złożył szczegółową skargę. Władze nie poczyniły żadnych kroków w celu ukarania sprawców tych tortur.

INNE PAŃSTWA

Według raportu rocznego AI z roku 2002 tortury i nieludzkie traktowanie zatrzymanych przez siły bezpieczeństwa, a także zabójstwa dokonywane przez agentów służb bezpieczeństwa licznie występowały w Argentynie, Dominikanie, Ekwadorze, Gujanie, Wenezueli. W krajach takich jak Brazylia i Meksyk tortury stały się de facto zastępstwem dla nowoczesnych technik przesłuchań.

Raport znajduje się na stronie: http://www.amnesty.org.pl/raport

Skomentuj

Zdjęcia, grafiki i teksty (CC BY-SA 3.0 PL) Zielone Info 2013, lub zostały wykorzystane za zgodą.